Duyusal hassasiyet ve regülasyon becerileri birlikte değerlendirildiğinde, çocuğun okulda, evde ya da sosyal ortamlarda yaşadığı zorluklar daha net anlaşılır.

• Bazı çocukların ses, ışık, dokunma, koku ya da hareket gibi duyusal uyaranlara karşı hassasiyetleri vardır. Yani çevreden gelen uyarıları ya fazla yoğun algılarlar ya da tahammül etmekte zorlanırlar. Bu durum, onların günlük hayatta daha çabuk yorulmasına, huzursuzlanmasına ve uyum göstermekte zorlanmasına yol açar. Örneğin, çocuğun ani dokunuşlardan veya sarılmalardan rahatsız olması, yüksek seslere, parlak ışıklara ya da ani ışık değişimlerine aşırı tepki vermesi ve farklı dokulara dokunmakta zorlanması, çoğu zaman duyusal hassasiyet ile ilişkilidir. 

• Dokunsal hassasiyeti olan bir çocuk için kıyafet seçimini etiket, kumaş, dokular gibi pek çok etken belirler. Daha önce rahatsızlık yaşadığı bir kumaşı, kumaşın rengiyle ilişkilendirebilir; bu nedenle kırmızı kıyafetleri giymek istememek artık bir duyusal deneyimin genellenmesi haline gelir. 
• Sesler ve kalabalık, onun için fazla yoğun ve yorucu ise gürültü ya da kalabalıkta öfke patlaması yaşabilir. Öte yandan, çocuğun öfke nöbetlerinde kısa sürede sakinleşip sakinleşememesi, onun duygusal regülasyon becerilerini gösterir. Eğer öfke uzun süre devam ediyor ve çocuğun sakinleşmesi çok zor oluyorsa, bu durum hem duyusal hassasiyetin hem de duygusal düzenleme güçlüğünün bir göstergesi olabilir.
• İşitsel hassasiyeti olan bir çocuk elektrik süpürgesi, saç kurutma makinesi, siren, havai fişek gibi yüksek seslerden canı acıyormuş gibi korkabilir. Ani dokunuş, kalabalıkta temas ya da sarılma dokunsal hassasiyeti olan bir çocuğun ürpermesine sebep olabilir; çocuk bundan kaçınabilir. Yüksekten kayma, zıplama, hızlı dönme gibi aktiviteler vestibüler hassasiyeti (denge) olan çocuğa kontrolünü kaybediyormuş hissi verip korku yaratabilir.
• Ayrıca, çocuğun gündelik rutin değişikliklerine veya beklenmedik durumlara verdiği tepkiler de önemlidir. Bazı çocuklar yeni duruma hızla uyum sağlarken, bazıları yoğun kaygı, öfke veya direnç gösterebilir. Bu da genellikle kaygı yönetimi, esneklik becerileri ve duyusal işlemleme farklılıklarıyla bağlantılıdır.